Ingerencja w prawa podstawowe przez ustawę o broni

3 rodzaje prawa do bezpieczeństwa

Poniższe badanie praw podstawowych rozróżnia trzy przypadki, które mają miejsce w różnych punktach programu egzaminacyjnego, ale w każdym razie przynoszą korzyści wnioskodawcy.

Przypadek A

Bezpieczeństwo jest prawem człowieka, wynikającym z ludzkiej godności i europejskiej lub ogólnej konwencji praw człowieka.

Przypadek B

Bezpieczeństwo jest prawem, ale nie wynika z ludzkiej godności i praw człowieka.

Decyzja z 27.02.2019 r. mówi o konstytucyjnie chronionym interesie bezpieczeństwa ludności.

Wymogi standaryzowane w ustawie o broni są niezbędne i służą w szczególności zapewnieniu konstytucyjnie chronionych interesów bezpieczeństwa ludności, do której sam skarżący odwołuje się w innym, prawnie niepoprawnym kontekście

Pytania do sądu

Przypadek C

Bezpieczeństwo nie jest prawem samym w sobie, lecz ochroną centralnych dóbr prawnych, takich jak prawo do życia.

Sformułowanie w ustawie o broni (WaffG)

§ 1 (1) Ustawa ta reguluje postępowanie z bronią lub amunicją, uwzględniając sprawy bezpieczeństwa publicznego i porządku

a postanowienie z dnia 27.02.2019 r. nie wskazuje, że bezpieczeństwo jest dobrem prawnym, a jedynie sprawą lub interesem.

Werdykt BVerfG 69, 315 - Brokdorf definiuje bezpieczeństwo jako ochronę centralnych dóbr prawnych życia, zdrowia, mienia itp.

W związku z tym termin „bezpieczeństwo publiczne” obejmuje ochronę podstawowych dóbr prawnych, takich jak życie, zdrowie, wolność, honor, własność i własność jednostki oraz integralność systemu prawnego i instytucji publicznych, przyjmując, co do zasady, zagrożenie dla bezpieczeństwa publicznego, jeżeli grozi karalne naruszenie tych chronionych dóbr. „Porządek publiczny” odnosi się do całości niepisanych zasad, których przestrzeganie, zgodnie z dominującymi poglądami społecznymi i etycznymi, jest uważane za niezbędny warunek uporządkowanego ludzkiego współistnienia w określonym obszarze.

Same te definicje nie gwarantują jednak konstytucyjnego stosowania prawa. Istotne dla oceny konstytucyjnej są dwa ograniczenia, które są określone w samej ustawie i które oznaczają, że zakazy i rozwiązania (demonstracji) mogą być zasadniczo rozważane jedynie w celu ochrony podstawowych interesów prawnych, podczas gdy samo zagrożenie dla porządku publicznego w ogóle nie wystarczy. (BVerfGE 69, 315 - Brokdorf Rn. 78)

Sfera ochrony

Sfera ochrony osobistej

Przypadki A i B: Wnioskodawca ma podstawowe prawo do bezpieczeństwa.

Przypadek C: Wnioskodawca ma prawo do ogólnej swobody działania na podstawie Art. 2 konstytucji

Sfera ochrony rzeczowej

Przypadek A: Prawo do bezpieczeństwa jest chronione przez konstytucję w połączeniu z prawami człowieka. Prawo zapewnia każdemu, że ​​powinien być w stanie zapobiec atakowi na swoją integralność fizyczną bez ograniczeń środków.

Przypadek B: Prawo do bezpieczeństwa jest chronione przez konstytucję. Prawo zapewnia każdemu, że ​​powinien być w stanie zapobiec atakowi na swoją integralność fizyczną z ograniczeniami środków.

Przypadek C: Art. 2 konstytucji zapewnia każdemu ogólną swobodę działania, dopóki prawa innych nie zostaną naruszone.

Ingerencja w sferę chronioną

Przypadki A i B: Ustawa o broni ogranicza samoobronę, wykluczając środki do obrony. Broń palna jest jedynym znaczącym i przyzwoitym środkiem samoobrony. Wyposażenie policji dowodzi, że łagodniejszy sposób obrony przed zagrożeniami nie jest możliwy, w przeciwnym razie z powodów bezpieczeństwa policja musiałaby zastosować ten środek.

Przypadek C: Ustawa o broni ogranicza moją ogólną swobodę działania.

Konstytucyjne uzasadnienie ingerencji (= bariera)

Prawa podstawowe z prostym zastrzeżeniem prawnym

Przypadki A, B i C: Nie ma prostego zastrzeżenia prawa.

Prawa podstawowe z zastrzeżeniem prawnym

Przypadki A i B: Nie ma kwalifikowanej zastrzeżenia prawnej.

Przypadek C: Zastrzeżenie w konstytucji, art. 2 (1)

Każdy ma prawo do swobodnego rozwoju swojej osobowości, o ile nie narusza praw innych i nie narusza porządku konstytucyjnego ani prawa moralnego.

Ale które z praw innych, które normy porządku konstytucyjnego (całość standardów) lub które prawo moralne jest naruszane przez posiadanie i używanie do samoobrony broni?

Bariery konstytucyjne

Przypadek A: Nie ma barier, wręcz przeciwnie, prawa człowieka są nienaruszalne i niezbywalne.

Ochrona po naruszeniu podstawowego prawa do życia nadeszłaby zbyt późno. Dlatego ochrona jest oczywista, jeśli naruszenie praw podstawowych jest nieuchronne i nieodwracalne lub naruszenie praw podstawowych zależy od przypadku.

Ingerencja w integralność fizyczną, ale także w jej ochronę stanowi dlatego ingerencję w godność ludzką.

Przypadek B: Ograniczenie środków obrony byłoby formalnie konstytucyjne, jeśli ochrona życia kolidowałyby z innym prawem. Ale ustawa o broni ma chronić tego samego prawnego dobra. Ponadto nadal trudno byłoby ustalić wyższy priorytet dla innego prawnego dobra od prawa do życia.

Przypadek B: Ograniczenie środków obrony byłoby konstytucyjne, gdyby ochrona życia kolidowała z innym dobrem prawnym. Ustawa o broni stara się chronić te same dobro prawne (prawo do życia, nietykalności itp).

Jeśli dobro prawne człowieka zderza się z tym samym dobrem prawnym innego człowieka, nie można go rozważyć, ale rozliczyć. Zgodnie z formułą przedmiotową człowiek nie może zostać zdegradowany do liczby rozliczeń państwowego działania, ponieważ narusza to jego ludzką godność. Państwo stwierdza z ustawą o broni, że bezpieczeństwo większości jest ważniejsze niż bezpieczeństwo jednostki, to stanowi rozliczanie. Cel bezpieczeństwa publicznego - bezpieczeństwo większości - jest wykupione poprzez wywłaszczenie indywidualnego bezpieczeństwa. Bezpieczeństwo innych ma zostać poprawione, rezygnując z własnego bezpieczeństwa. Prawo wymaga ofiarnego poświęcenia się jednostki. Ponieważ inni mogą posiadać legalną, ale w nielegalny sposób użytą broń, a nawet nielegalną broń, intenjca ustawy jest nieosiągalna.

Przypadek C: Nie ma konkretnego konfliktu prawnego, ponieważ samo bezpieczeństwo nie jest dobrem prawnym, a jedynie ochroną centralnego dobra prawnego. Ochrona dobra prawnego nie uzasadnia jednak konkretnej ingerencji w konkretne dobro prawne o ogólnej swobodzie działania tylko wtedy , gdy te dobro prawne jest bezpośrednio zagrożone. Jeśli samo posiadanie broni bezpośrednio zagrażałoby bezpieczeństwu publicznemu, nie powinno być wyjątków od posiadania broni palnej.

b) Konstytucyjna interpretacja przepisu VersG § 15 zdałaby konstytucyjną weryfikację, zgodnie z którą właściwy organ może uzależnić zgromadzenie od pewnych warunków lub zakazać lub je rozwiązać, jeżeli, zgodnie z okolicznościami rozpoznawalnymi w chwili wydania nakazu, bezpieczeństwo lub porządek publiczny jest bezpośrednio zagrożony. (BVerfGE 69, 315 - Brokdorf No. 77)

Ograniczenie granic

Formalna konstytucyjność restrykcyjnego prawa. Kompetencja, procedura, forma

Posłowie muszą zostać wybrani w Landach zgodnie z Art. 28 ust.1 konstytucji i w Federacji zgodnie z Art. 38 ust.1 konstytucji w ogólnym, bezpośrednim, wolnym, równym i tajnym głosowaniu. Posłowie powinni podlegać wyłącznie sumieniu.

Wolność wyborów

Wybory nie były wolne od wprowadzenia list kandydatów, ponieważ następuje selekcja kandydatów przez pośrednią instancję (partie).

W Bundestagu pracują także niewolni i pośrednio wybierani posłowie.

Wolność wyboru polega przede wszystkim na tym, że każdy wyborca ​​może swobodnie wykonywać swoje prawo głosu, tj. bez przymusu lub innego niedopuszczalnego wpływu z zewnątrz. Powinna przede wszystkim chronić wolny udział w wyborach. Niezależnie od tego, czy kwestja wolności wyboru wymaga jeszcze więcej, można pozostawić otwartą. W każdym razie pojęcie wolności wyboru nie może być wykorzystywane do wyprowadzania jakichkolwiek zasad dotyczących technicznej realizacji prawa wyborczego. Wprowadzenie ustalonych list nie ma zatem wpływu na zasadę wolnego wyboru. Nie jest to kwestia swobodnego udziału w wyborach, ale kwestia bardziej szczegółowego rozwiązania technicznego wyborów. ( BVerfGE 7, 63 Rn 19 - wybór listy )

Sędziowie Trybunału Konstytucyjnego (BVerfGE) nigdy nie musieli spędzać wakacji nad Balatonem, te wakacyjne destynacje były na ustalonych listach dozwolonych miejsc wypoczynku dla obywateli NRD i mogły być wybierane bez przymusu i innych niedopuszczalnych wpływów z zewnątrz. Wakacje na płytkim jeziorze Balaton były również bezpieczniejsze niż w głębinach Ballermanna.

Dla sądu listy są jedynie techniczą realizacją wyborów. Że wybór z listy wpływa na lojalność posłów do partii, nie docenia sąd lub ukrywa.

Dowodem braku wolności wyborów i związanej z tym lojalności posłów do partii są tajne głosowania w Bundestagu, np. Wybór kanclerza federalnego. Tajne głosowanie w Bundestagu powinno chronić lub wzmacniać wolne sumienie posłów przed naciskiem partii. Konstytucja żąda jednak, aby deputowani zawsze podlegali swojemu sumieniu i zawsze do 100%. Jeśli więc wybory do Bundestagu są wolne i nie manifestują lojalności deputowanych do partii, jaki jest powód tajnych głosowań w Bundestagu?

Techniczna realizacja wyborów

Czy Bundeswehra, jako techniczna realizacja obrony krajowej, zostanie oddana w ręce potencjalnego wroga?

Nawet realizacja techniczna należy w ręce suwerena, a nie do rąk potencjalnego wroga. Preselekcja kandydatów na posłów w formie list kandydatów należy do suwerena.

Bezpośredniość

Bezpośredniość wyborów wymagana przez konstytucję jest naruszana przez głosowanie z listy. Art. 38 konstytucji nie dopuszcza żadnych wyjątków dla posłów Bundestagu którzy nie zostali wybrane bezpośrednio.

Zasada bezpośredniości, jak już uznano w konstytucji weimarskiej, nie może być ograniczona do zakazania jedynie pośrednich wyborów przez elektorów. Wyklucza również wszelkie procedury wyborcze, w których między wyborcami a kandydatami wyborczymi organ wyborczy przyłącza się do procesu wyborczego po procesie wyborczym i, według własnego uznania, wybiera posłów, pozbawiając w ten sposób indywidualnego elektoratu możliwości samostanowienia przyszłych członków w drodze głosowania. (BVerfGE 7, 63 Rn 16 - Listenwahl)

Idea elektorów, podobnie jak w amerykańskim systemie wyborczym, nie jest zatem jedynym powodem bezpośredniości wyboru.

Nie może być instancji, która według własnego uznania wybiera członków.

Sąd ignoruje lub ukrywa, że ​​wybór może być manipulowany zarówno przed, jak i po wyborach.

Następuje dowód, że manipulowanie wyborami listami z kandydatami przed wyborami jest bardziej szkodliwe niż manipulacje powyborcze.

Biorąc pod uwagę 4 elektorów: Hitlera, Stalina, Jezusa i Matkę Teresę.

Biorąc pod uwagę dobrych i złych kandydatów.

Czy sąd nadal uważa, że manipulacja przed wyborami jest tylko techniczną realizacją wyborów?

Wyrok świadczy o zarozumiałości i przypisanej sobie wyższości niemieckiego systemu wyborczego i niemieckiej moralności oraz, jeśli insynuowaćby sędziom inteligencję, o cynizmie potwornych rozmiarów.

Faktem jest, że instancja (partie) ingeruje przed wyborami i ogranicza wybór i manipuluje nim.

Konsekwencje niewolnych i pośrednich wyborów dla ustawy o broni

Zgodnie z art. 77 (1) konstytucji, ustawy federalne są uchwalane przez Bundestag. Bundestag jest wybierany zgodnie z konstytucją Art.38 ust.1 w wolnych i bezpośrednich wyborach. Z faktu, że takie wybory nie miały miejsca od czasu wyborów z listy, wynika, że nie istnieje ​​i nie istniał nigdy żaden zgodny z prawem Bundestag, a zatem uczestnikom obecnym w głosowaniu nad ustawą o broni brakowało kompetencji decyzyjnych.

Materialna konstytucyjność restrykcyjnego prawa

Niezbędna gwarancja esencji (art. 19 II konstytucji)

Przypadek A: nie dotyczy, w ogóle nie jest ograniczony.

Przypadek B: Naruszenie, ponieważ sukces obrony swojej integralności fizycznej pozostawiono przypadkowi. W przypadku osoby, która nie jest sklasyfikowana jako zagrożona, na mocy ustawy o broni bezwzględnie zabrania się obrony za pomocą broni palnej, ponieważ nie można jej posiadać ani nosić. Zdolność do samoobrony nie istnieje, jeśli od początku wiadomo, że obrona zależy od przypadku i prawdopodobnie jest nieskuteczna. Obrona jest nieskuteczna, jeśli wybrany zostanie zbyt słaby środek do obrony. Aby określić, które środki są wystarczające, przyszłość musi być przewidywalna. Dlatego tylko postawa jest dopuszczalna, ze tylko broń palna jest wystarczająca do obrony.

Przypadek C: niekonstytucyjny, bo nie jest dobrem prawnym.

Zakaz indywidualnego orzecznictwa (art. 19 I 1 konstytucji)

OK

Nakaz wykazu (artykuł 19 I 2 konstytucji)

Przypadki A, B i C: Prawo dotyczące broni narusza nakaz wskazu.

(Ustawa musi wykazac, ze ogranicza prawo konstytucyjne)

Zasada pewności

Ochrona porządku publicznego nie zapewnia konstytucyjnego stosowania prawa.

Ochrona bezpieczeństwa publicznego nie zapewnia konstytucyjnego stosowania prawa.

Same te definicje nie gwarantują jednak konstytucyjnego stosowania prawa. Istotne dla oceny konstytucyjnej są dwa ograniczenia, które są określone w samej ustawie i które oznaczają, że zakazy i rozwiązania (demonstracji) mogą być zasadniczo rozważane jedynie w celu ochrony podstawowych interesów prawnych, podczas gdy samo zagrożenie dla porządku publicznego w ogóle nie wystarczy. (BVerfGE 69, 315 - Brokdorf No. 79)

Skala ochrony i wartość (na skali) ochrony nie jest zdefiniowana. Tylko działania składające się z poszczególnych akapitów prawa są definiowane w celu osiągnięcia nieokreślonej wartości na nieokreślonej skali. Oczywiście brakuje wartości rzekomo złego stanu początkowego i pożądanego stanu.

Ustawa o broni § 8 przesuwa nieokreśloność do skrajności. Istnieją "szczególnie rozpoznawalne interesy osobiste" wystarczające do udowodnienia potrzeby.

Ustawa o broni § 19, Aby prowadzić broń palną, ktoś musi być "bardziej narażony na niebezpieczeństwo niż ogół społeczeństwa poprzez ataki na życie".

§ 14, "[...] Z reguły w ciągu sześciu miesięcy nie można nabyć więcej niż dwóch sztuk broni palnej."

Brakuje tutaj warunku lub wymogu odchylenia od reguły.

Zastrzeżenie parlamentarne (teoria istoty)

Prawodawca musi podjąć istotne decyzje, a nie pozostawić je administracji. Zasadnicze pytanie, w jakim stopniu osoba jest zagrożona (§ 19), w celu uzyskania licencji na broń palną, decyduje administracja bez zaległości ustawodawcy. O potrzebie (§ 8) decyduje również administracja według uznania.

Jeśli prawo dotyczy centralnych interesów prawnych, wymogi dotyczące istotności prawa są wyższe.

Obecnie zgodnie z utrwalonym orzecznictwem ustawodawca jest zobowiązany, w oderwaniu od charakterystyki „ingerencji” w podstawowe prawa, o ile ta regulacja państwa jest dostępna, do podejmowania wszelkich istotnych decyzji (BVerfGE 49, 89 - Kalkar I, marginalny 76)

Zasada proporcjonalności

Cel konstytucyjny

Celem prawa jest ostateczną, przez ustawodawcy pożądaną przyczyną działania, prawa.

Ustawodawstwo jest związane z konstytucyjnym porządkiem, władza wykonawcza i jurysdykcja są związane z prawem. Więź ta polega również na tym, że cele i środki są zdefiniowane. (Pieroth / Schlink Grundrechte Staatsrecht II)

Cel ustawy o broni jest udawany wzmianką o "celu" w § 1.

Ustawa o broni "reguluje obsługę broni lub amunicji" . Ustawa o broni reguluje zatem działanie (środek) i nie definiuje celu w tym zdaniu.

Jeśli regulacja obsługi ma być sprzedana jako cel, to samo prawo jest celem prawa, ponieważ regulacja jest samym prawem, tj. wydarzeniem, które powinno prowadzić do celu.

Mówi także: "biorąc pod uwagę obawy dotyczące bezpieczeństwa publicznego i porządku." Tutaj nie wspomina się o żadnym celu, ale należy go (jeśli isnieje) jedynie rozważyć.

Dowodem na taktykę ukrywania ustawodawcy w definicji celu są różne prawa o określonych celach. Gdziekolwiek istnieje odpowiednie narzędzie i nie można wątpliwości w konstytucyjność, ustawodawca formułuje również jasny cel ustawy. Tam, gdzie osiągnięcie celu jest niemożliwe i nie ma odpowiednich środków, aby osiągnąć cel lub gdy cel nie może być podany suwerenowi, nie wspomina się o żadnym celu.

Prawa o określonym celu

AtomG

Celem tego prawa jest

  1. zakończyć wykorzystywanie energii jądrowej do komercyjnej produkcji energii elektrycznej i zapewnić prawidłowe funkcjonowanie przed zakończeniem,
  2. Ochrona życia, zdrowia i mienia przed zagrożeniami związanymi z energią jądrową i szkodliwymi skutkami promieniowania jonizującego oraz kompensacja szkód spowodowanych promieniowaniem jądrowym lub jonizującym;
  3. aby zapobiec zagrożeniu bezpieczeństwa wewnętrznego lub zewnętrznego Republiki Federalnej Niemiec przez zastosowanie lub uwolnienie energii jądrowej lub promieniowania jonizującego,
  4. zapewnienie spełnienia międzynarodowych zobowiązań Republiki Federalnej Niemiec w dziedzinie energii jądrowej i ochrony przed promieniowaniem.

LuftSiG

Prawo służy ochronie przed atakami na bezpieczeństwo lotnictwa cywilnego, w szczególności przed porwaniem, sabotażem i atakami terrorystycznymi.

MPG

Celem tej ustawy jest uregulowanie obrotu wyrobami medycznymi, a tym samym zapewnienie bezpieczeństwa , przydatności i wydajności wyrobów medycznych, a także zdrowia i ochrony pacjentów, użytkowników i osób trzecich.

AMG

celem tej ustawy jest zapewnienie bezpieczeństwa handlu lekami, w szczególności jakością, skutecznością i bezpieczeństwem leków, w interesie właściwego dostarczania leków ludziom i zwierzętom, zgodnie z poniższymi przepisami.

BImSchG

(1) Celem niniejszej ustawy jest ochrona ludzi, zwierząt i roślin, gleby, wody, atmosfery oraz dóbr kultury i innych dóbr materialnych przed szkodliwym wpływem na środowisko oraz zapobieganie występowaniu szkodliwych skutków dla środowiska.

ArbZG

1. zapewnienie bezpieczeństwa i zdrowia pracowników w Republice Federalnej Niemiec oraz w wyłącznej strefie ekonomicznej w organizacji czasu pracy oraz poprawa warunków ramowych dla elastycznych godzin pracy i

2. chronić niedzielę i święta uznawane w kraju za dni odpoczynku od pracy na rzecz zdrowia psychicznego.

Powyższe prawa chronią bezpieczeństwo. Zdolność 5-latka mogłoby doprowadzić do wniosku, że celem ustawy o broni powinno być:

Celem tej ustawy jest ochrona życia ludzi przed przestępcami z bronią palną.

W przeciwieństwie do tego, ustawa o broni reguluje obchodzenie się z bronią ze względu na bezpieczeństwo.

W jakim kierunku i dla jakich grup jest regulowane to bezpieczeństwo?

Podział grup na społeczeństwo, jednostkę i aparat państwowy ujawnia niekonstytucyjność.

Pomysłowe sformułowanie werdyktu w sprawie skargi konstytucyjnej stowarzyszenia sportowców strzeleckich nabiera złego smaku, jeśli ktoś jest świadomy charakteru naszego systemu prawnego, patrz Formalna konstytucyjność restrykcyjnego prawa.

Użycie broni służy przede wszystkim ochronie systemu prawnego, dla którego obrony siłą broni państwo ma monopol. ( BVerfG 539, 03 - Rn 14 - związek strzelecki )

W ten sposób BVerfG zdemaskował prawdziwy cel prawa jako ochronę aparatu państwowego i jego porządek niesprawiedliwości przed własnym narodem i suwerenem.

Autorzy prawa dotyczącego broni włożyli wysiłek w ukrycie celu ustawy. W ten sposób podważyli bezpieczeństwo publiczne naruszając integralność systemu prawnego.

Czy rozbrajanie działa pozytywnie na bezpieczeństwo?

Jeśliby uwierzyć naszemu Führerowi Adolfowi Hitlerowi, to tak.

Prawo dotyczące broni chroni ludzi w taki sam sposób, w jaki Hitler chronił Żydów poprzez wyraźne zakazanie im broni. Przez wzmiankę o Żydach W § 3 ust. 5 Hitler podkreślił znaczenie ochrony Żydów.

§3 Abs. 5 Ustawa o broni (1938)

Zezwolenie nie może zostać udzielone, jeśli wnioskodawca lub osoby przewidziane do technicznego zarządzania jego działalnością lub jedną z firm jest Żydem.

Ponieważ dzisiaj politycznie niepoprawne byłoby faworyzowanie grup, ustawodawca zapewnił szczególną ochronę dla nas wszystkich.

Urzędnik bezpieki pokazuje nieletnim Żydom, jak niebezpieczna jest broń, by ich uchronić. Młodzi ludzie są jednak niewdzięczni i nie okazują zainteresowania.

Pytania do sądu:

W przypadku, gdy bezpieczeństwo jest celem prawa:

Przypadki A,B i C: Ustawa o broni nie definiuje celu konstytucyjnego. Same dobra prawne są warte ochrony, ale nie ochrona tych interesów prawnych. Tylko za pomocą przepisów (StGb itp.), które chronią życie, zdrowie, mienie itp., ustawodawca wyczerpuje obowiązek w zakresie ochrony dóbr prawnych. Uzasadnienie dalszych interwencji wymaga natychmiastowego zagrożenia dla centralnych dóbr prawnych.

Odpowiedniość (konstytucyjnych) środków

Przypadki A, B i C: Jeśli decydują sekundy, policja przyjedzie za kilka minut. Ochrona podstawowych praw jest mniejsza wbrew celowi, jeżeli ofiara zostanie pozbawiona środków ochrony. Środki agresora nie mogą być jednak ograniczone przez prawo. Potencjalny agresor ma możliwość do zdobycia broni w legalny lub nielegalny sposób.

Konieczność środków

Przypadki A, B i C: Łagodniejszy i skuteczniejszy sposób na zwiększenie bezpieczeństwa polega na uzbrojeniu obywateli. Jest łagodniejszy, ponieważ żadne prawa nie są ograniczone i bardziej skuteczne, ponieważ ochrona jest gwarantowana z jak najmniejszym opóźnieniem.

Adekwatność środków / proporcjonalności

Władza ustawodawcza stara się zmniejszyć prawdopodobieństwo zabójstw poprzez zakazanie samoobrony za pomocą broni palnej.

Teza, która się za tym kryje:

Prawdopodobieństwo zabójstw zwiększa się z liczbą broni w obiegu w celach samoobrony.

Prawdopodobieństwo nie wzrasta jednak, jeśli liczba broni wzrasta do celów sportowych i kolekcjonerskich.

Ktore uzasadnienie do posiadania broni jest ważniejsze, samoobrona czy kelekcjonerstwo?

Przypadki A, B i C: Największą możliwą realizację praw podstawowych osiąga się poprzez zniesienie zakazu samoobrony, tj. Prawa dotyczącego broni. Każdy obywatel będzie miał większą swobodę działania i będzie miał możliwość zadbania o własne bezpieczeństwo.

Ostatnia aktualizacja 26.05.2019